Και να καθαρίσουμε τους κακομούτσουνους

Ελλάδα 2008. Ο ανακριτής κοιτάζει ένα ροζ dvd. Τον ακολουθούν οι δημοσιογράφοι. Και οι δημοσιογράφοι ακολουθούνται απο τους πολίτες, οι οποίοι αγοράζουν πορνοεφημερίδες. Που ούτε σε αυτό δεν μπορούν να είναι "σωστές". Δεν μπορούν να είναι hardcode. Αντέχουν μόνο softcore. Σαν τα πέη και τις επιθυμίες των ιδιοκτητών τους. Μαλακές. Το μόνο που μπορεί να τους σηκωθεί είναι η διάθεση. Κι αυτή την Κυριακή. Τις καθημερινές το πολύ πολύ να δουν καμμιά εκπομπή με τα χάλια των άλλων.

Οι πολίτες δεν περιμένουν να τους ακολουθήσει κανείς. Αυτοί μόνο ακολουθούν.

Ακολουθούν τα κοράκια που τους λένε ότι ο θεός μας έδωσε το κεφάλι, τα χέρια, το στήθος (στους άντρες), τα πόδια και μετά πήγε ο διάβολος και πρόσθεσε βυζιά και μουνί στις γυναίκες και πούτσο στους άντρες. Και ότι αν τα χρησιμοποιούμε πάμε με το διάβολο. (Κι ο καλός θεούλης αγαπάει πολύ τα κοράκια, γι'αυτό και επιμένει να φωνάζει στον αρχηγό τους να πάει κοντά του. Παραδόξως το αρχικοράκι αρνείται να πάει σε αυτόν που αγαπάει, και θέλει να μείνει κοντά μας και να μας λέει ανέκδοτα. Τι καλός άνθρωπος)

Αλλά ευτυχώς υπάρχει η μόδα, υπάρχουν τα περιοδικά, υπάρχουν τα μοντέλα, οι ηθοποιοί, άνθρωποι όμορφοι. Ωστε να μπορούμε να τους βλέπουμε και να φαντασιωνόμαστε. Η φαντασία επιτρέπεται (φτάνει να μη την αναφέρεις στα κοράκια). Μπορείς μια χαρά να έχεις ονειρώξεις. Αλλά είπαμε. Μόνο με όμορφους. Οι υπόλοιποι επιτρέπεται μόνο να κοιτάνε. Οχι να τους κοιτάμε. Και φυσικά όχι να τους ποθούμε. Κι αν υπάρξουν το αντικείμενο του πόθου κάποιων, αρχίζουμε και ανησυχούμε. Κι όταν υπάρξουν αποδείξεις ότι χάρηκαν τον απαγορευμένο καρπό, τότε απαξιώνουμε το σεξ. Αφού όλοι χωράνε στο σεξ. Κι έτσι βρίσκουμε και χρησιμότητα στους άσχημους. Σε σχέση με αυτούς είμαστε εμείς όμορφοι. Υπάρχει μεγαλύτερη κατάντια? Να ψάχνεις άσχημους για να συγκριθείς?

Κι αναρωτιώμαστε γιατι κλέβουν οι πολιτικοί. Μα και ο ιδιοκτήτης αναψυκτηρίου με την ίδια λογική έκλεψε: "και οι άλλοι κλέβουν, και περισσότερο". Βέβαια δεν επιτρεπόταν να "δώσει" τον κουφό. Για να μην καεί. Ωστε αν συνεχίσει η Νέα Δημαγωγία να είναι κυβέρνηση, να μπορέσει να πάρει κυβερνητικό πόστο. Γιατί τι λάδια να πάρεις με το αξίωμα του βουλευτή? Ψίχουλα σε σχέση με αυτά που παίρνεις αν είσαι βουλευτής και υπουργός.

Οσο κοιτάμε την ασχήμια των άλλων, μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι. Εμείς είμαστε ομορφότεροι. Τις περισσότερες φορές επειδή δεν μπορούμε να είμαστε το ίδιο άσχημοι.

Κακόμοιρε Μπορίς. Η Ελλάδα σε ξεπέρασε.

Ο έμπορος του καφέ

Ολλανδία του 17ου αιώνα. Ανθίζει το χρηματιστήριο. Δημιουργούνται οι εταιρείες μετοχικού κεφαλαίου. Ο Μιγκέλ Λιένζου, ο Παρίντου, ο Αλφερόντα, η Χίρτραουτ παίζουν ένα παιχνίδι με το εμπόριο του καφέ.
Ποιος απο αυτούς είναι ο Κάιζερ Σόζε?

Εκδόσεις Ενάλιος
Συγγραφέας David Liss

Ο γύρος του κόσμου

Χτες ταξίδεψα με πλοίο. Εκανα μέχρι και το γύρο του κόσμου. Εστω και με σαπιοκάραβο. Με πολλούς νεκρούς ναύτες. Είτε απο σκορβούτο, είτε παλεύοντας με τα κύματα. Και ο θάνατος δεν ήταν το χειρότερο που τους συνέβενε. Αλλά βοήθησαν να ανατείλει μια αυτοκρατορία. Η Βρετανική.

Στο ταξίδι ήταν φανερή μια απουσία. Ο υπολογισμός του γεωγραφικού μήκους. Παρόλο που η ζωή των φτωχών για τους Αγγλους ήταν (και είναι μέχρι σήμερα) φτηνή, ήταν (και είναι) ψυχοπονιάρηδες και θέσπισαν ένα βραβείο για όποιον έλυνε το γρύφο του υπολογισμού του γεωγραφικού μήκους. (εσύ ο κακός που λες ότι το κάνανε επειδή θέλανε να εξοικονομήσουν χρήματα απο τα πλοία που δεν χάνανε, απο τα εμπορεύματα που δεν βυθίζονταν στη θάλασσα, είσαι κακός, έως kakaskimos).

Στην κούρσα υπήρχαν δύο "σχολές". Οι επιστήμονες και ο ξυλουργός. Η επιτροπή ουσιαστικά έβγαλε νικητή τους επιστήμονες. Ο χρόνος έβγαλε νικητή τον ξυλουργό. Του οποίου κάποιες ανακαλύψεις χρησιμοποιούνται ακόμα και σήμερα. Και δεν αναφέρομαι μόνο στο "μικρό ρολόι ακριβείας".

Οποιος θέλει να κάνει το ταξίδι:
Γεωγραφικό μήκος
Συγγραφέας: Joan Dash
Εκδόσεις Κάτοπτρο

Προς Αγιο Βασίλη

Δεύτερο post μέσα στην ημέρα. Θα το κάψω ...
Είδα ότι πολύς κόσμος ζητάει διάφορα απο τον Αγιο Βασίλη μέσω του blog του. Ας ζητήσω κι εγώ:

Θέλω να γνωρίσω μια γυναίκα που:

να μην ασχολείται με ζώδια

να μπορεί να συμμετέχει σε μια συζήτηση (που να μην έχει σχέση με ζώδια και ρούχα)

να μπορεί να καταλαβαίνει τι θέλει να πει ο άλλος (όχι, δεν εμπίπτει στην προηγούμενη περίπτωση, αφού οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ακούνε, αλλά μόνο μιλάνε)

να είναι γλυκιά - να μην είναι άντρας/νταλικιέρης (στους τρόπους)

να μην φοβάται τους άντρες με άποψη

να μην ψάχνει άντρα με "στυλ" (κινητό-ακίνητο-αυτοκίνητο, να πηγαίνει σε in μαγαζιά)

καλλιεργημένη (όχι το μορφωμένη δεν αρκεί ούτε απαιτείται)

να μην φοβάται να κάνει σχέση με κάποιον πιο πετυχημένο από αυτή, αλλά και να μην είναι το ζητούμενό της

να μην ψάχνει να παντρευτεί (ή ας μη το δείχνει = να μην θέλει να μάθει τα ονόματα των εκκλησιών της περιοχής που μένω)

να της αρέσει η δουλειά της

να μην είναι εγωίστρια

να θέλει να δώσει

και να μην χρειάζεται να της κάνω κλικ (εγώ δεν είμαι γυναίκα να δηλώσω "ευτυχώς δεν γεννήθηκα όμορφη. Δηλώνω δυστυχώς γεννήθηκα kakaskimos).

Υ.Γ.
Αν δεν μπορεί, ας μου στείλει τις διευθύνσεις και φωτογραφίες των γυναικών, που κατοικούν στην Αθήνα, ηλικίας 25-30, στις οποίες δεν θα πάει δώρο ;-)

Οι άντρες δεν υπάρχουν πια, τους πάτησε το PC

Στην Αυστραλία απαγόρευσαν στους Santa Klaus να γελάνε με το χαρακτηριστικό "χο χο χο" επειδή μπορεί απο κάποιους να εκληφθεί ως πουτάνα (στην αργκό).



Η γη γυρίζει και ζορίζει τους άντρες όλο και περισσότερο. Αν χαμογελάσεις σε μια συνάδελφό σου, κινδυνεύεις να κατηγορηθείς για σεξουαλική παρενόχληση. Οχι τόσο έντονα ακόμα στην Ελλάδα, αλλά μας έρχεται κι αυτό το φρούτο. Εχω παράδειγμα φίλου που του έγινε παρατήρηση επειδή πρότεινε σε μια συνάδελφό του να βγουν για καφέ (ναι, έχω και παραδείγματα σεξουαλικής παρενόχλησης). Αλλά έτσι καταργούμε το φλερτ στο χώρο δουλειάς, στον οποίο περνάμε 8-10 ώρες την ημέρα, δηλαδή σχεδόν το μισό χρόνο που δεν κοιμόμαστε απο το 24ωρο. Τι πιο φυσιολογικό απο το να φλερτάρουμε?

Κι ύστερα παραπονιούνται οι γυναίκες ότι δεν υπάρχουν άντρες. Μα κορίτσια, τους έχετε κόψει τα αρχίδια.

Υ.Γ. PC = political correct

Φτάνω με το πρώτο το αεροπλάνο

Ανιψούλα μου, δεν σε πήρα τηλέφωνο, αφού αυτή την ώρα θα είσαι στο νηπιαγωγείο. Ερχομαι, και σου υπόσχομαι ότι αυτή τη φορά θα έχω χρόνο για να παίξουμε. Κλείνω κι έρχομαι.

Οσο μακριά κι αν πας, πάντα στο ίδιο μέρος φτάνεις